كه اين سخن از وى صادر شود هرگاه رضا و غضب و قيام و قعود و رغبت او در دنيا باشد و ترس و بيم او از مرگ از براى چيزهاى دنيا باشد . فصل [ استعاذه ] و « 1 » هرگاه بگويى : « أعوذُ باللَّه من الشَّيطان الرجيم » يعنى پناه « 2 » مىبرم به خدا از « 3 » شيطان دور از رحمت . بدان كه شيطان دشمن توست و « 4 » مترصّد آن است كه دل تو را از خدا بگرداند از براى حسدى كه بر تو دارد « 5 » از راه مناجات كردن تو با خداى عزّ وجلّ و سجده كردن تو از براى او ، با آنكه شيطان به سبب يك سجده كه نكرد و توفيق آن را نيافت ملعون شد . و بدان كه پناه به خدا بردن از شيطان به ترك محبوبات او و تبديل آن به محبوبات الهى است نه به محض گفتن اين سخن . و بدان كه هر كسى كه جانور درنده‌اى يا دشمنى قصد او كند كه او را برهم دَرد يا بكشد و آن كس بگويد « 6 » كه : پناه مىبرم از شرّ تو به اين حصار محكم . و بر جاى خود ثابت باشد اين كلام فايده‌اى به او نمىرساند ، بلكه فايده‌اى نمىبخشد مگر به تغيير مكان . و هم‌چنين هركه تابع شهوتهايى مىشود كه محبوب شيطان و مكروه رحمان است مجرّد گفتن اين كلام [ m . b 106 ] فايده‌اى نمىبخشد . و بايد كه هرگاه اين را گويد عازم « 7 » باشد بر پناه بردن به حصار الهى از شرّ شيطان . و حصار خدا « لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » * است از براى آنكه « 8 » خداى تعالى فرموده « 9 » كه : « لا إله إلّااللَّه حصني » يعنى اين كلمه حصار

--> ( 1 ) . s - و . ( 2 ) . a - پناه . ( 3 ) . a s + شرّ . ( 4 ) . a - و . ( 5 ) . a + و . ( 6 ) . بگويد / a s گويد . ( 7 ) . عازم / a جازم . ( 8 ) . از براى آنكه / a زيراكه . ( 9 ) . فرموده / s a فرمودند .